OPLEIDINGS- EN ONTWIKKELINGSFONDSEN VOOR ENERGIE, KABEL & TELECOM EN AFVAL & MILIEUBEDRIJVEN (GEO)

Column Marc Donckers: "Maak er een bende van!"

Mijn tuin is een ongeorganiseerde bende. Wortels drukken de stenen uit het pad. Zevenblad woekert overal doorheen. En slechts een enkel sprietje gras tussen de molshopen. Als ik dan terugkom van mijn coronawandeling en prachtig strakke tuinen heb gezien onderweg, dan word ik wat moedeloos van mijn eigen tuin. Zelfs het herfstblad ligt nog op vele plekken.

Marc 3 - carroussel 400px

Laatst zat ik met een kopje koffie naar buiten te staren. Het kwetterde van het leven. Vier staartmezen op een takje, kool- en pimpelmezen in overvloed. Heggenmussen maakten lawaai zoals alleen zij dat kunnen. Een grote bonte specht zocht insecten door te tikken op een half-rot pergolapaaltje. Een buizerd zat verderop in de takken. Een enorme klap tegen het raam verstoorde de rust: een duif achterna gezeten door een torenvalkje. De valk peuzelde het beest op, maar drie meter van mij vandaan, tussen de hopen herfstbladeren. Er is leven in mijn tuin, veel leven.

Soms is een klap tegen het raam nodig. Mijn tuin veranderde in een stuk natuur, waar het leven zijn gang kon gaan en - nu het eerste voorjaar zich aandient - tot bloei komt. Ja, nog steeds een wilde tuin, maar wat een rijkdom ook.

Is het met leren en ontwikkelen heel anders? Het meeste leer ik wanneer de situatie ernaar is, vanuit de mogelijkheden die mijn omgeving biedt en mijn eigen motivatie. Ik bedoel: groeipaden zijn niet altijd te plannen, maar laten we er met elkaar in ieder geval een leerrijke omgeving van maken. Een bende zo je wilt, waarin iedereen naar hartenlust kan grasduinen. De keuzes van een ander zijn niet te voorspellen, maar de keuzemogelijkheden zeker wel en aan de omgeving kunnen we werken. En een klein klapje af en toe misschien?